Wilt U updates ontvangen bij nieuwe artikelen? E-mail EMAIL RSS RSS  Twitter TWITTER

Eenzaamheid anders bekeken

28-10-09 om 10:12 door guido in Betekenis van het leven, Gedragsverandering, Mindset

eenzaamheidEenzaamheid is een fenomeen dat meer en meer in onze samenleving voorkomt. Als ik naar mijn eigen moeder kijk, zij is nu 85 jaar, ervaar ik vaak dat zij eenzaam is. Zij wordt ouder en veel van haar leeftijdgenoten zijn of overleden of behoorlijk ziekelijk. Ook zijzelf is ziekelijk. Daardoor zit zij noodgedwongen vaker alleen. Maar ook ikzelf ontkom niet aan dit gevoel van eenzaamheid. Sinds ik mijn eigen bedrijf ben begonnen, merk ik dat ik meer gevoelens van eenzaamheid ervaar. Veel onderzoeken laten zien dat mensen zich eenza(a)m(er) voelen. Genoeg reden om het onderwerp eenzaamheid eens te bespreken.

Alleen en eenzaam

Eenzaamheid en alleen zijn is niet identiek. Je kan alleen zijn en eenzaam. En je kunt alleen zijn en je niet eenzaam voelen. En visa versa: je kunt een gevoel van eenzaamheid hebben, maar niet alleen zijn en je kunt een gevoel van eenzaamheid voelen en wel alleen zijn.
Dat maakt eenzaamheid een apart onderwerp. Het is te gemakkelijk om te denken dat als je mensen om je heen hebt, dat je dan niet eenzaam bent. Veel mensen zijn eenzaam ondanks dat er voldoende mensen om hun heen zijn. Terwijl anderen weer zich niet snel eenzaam voelen, ook al zijn zij vaak alleen. Er zijn mensen die heel makkelijk contact maken, maar toch zich eenzaam blijven voelen. Ook is het gevoel periode gebonden. In een vrijwel identieke situatie kan je je de ene keer eenzaam voelen en de andere keer niet.

De ervaring van eenzaamheid

Wat is de ervaring van eenzaamheid? Het beschrijft een onbehaaglijk gevoel dat gekenmerkt wordt door je alleen te voelen terwijl je dat niet wilt. Een gevoel van onplezierige leegte.Het ontstaat onder andere door

  • onvoldoende verbondenheid met jezelf
  • onvoldoende verbondenheid met je passie
  • onvoldoende inzicht in jezelf.
  • verwachtingen

Eenzaamheid en verwachtingen

Eenzaamheid kan ontstaat omdat wij een bepaalde verwachting hebben, hoe wij ons zouden willen voelen en hoe anderen zouden moeten reageren op ons. Wij hebben een verwachting hoe het leven eruit zou moeten zien en hoe wij daarin passen. Een ander deel van onze eenzaamheid wordt bepaald door onze verwachting hoe anderen op ons zouden moeten reageren. Deze verwachtingen bepalen voor een groot gedeelte of wij ons eenzaam voelen of niet.

Even alles op een rij…

Iedereen ervaart alleen zijn en eenzaamheid op een eigen manier.
De ervaring van eenzaamheid geeft sommigen een gevoel van lijden, anderen hebben hier geen last van.
Als we alleen zijn, hoeven wij ons nog niet eenzaam te voelen
Ook al hebben wij veel mensen om ons heen, toch kunnen wij ons eenzaam voelen.

De volgende veronderstelling kunnen wij dan ook makkelijk maken: Hoe wij omgaan met het gevoel van eenzaamheid bepaalt welke impact het op ons heeft. Als wij veel last hebben van het gevoel van eenzaamheid dan gaan wij niet juist met het gevoel van eenzaamheid om. Wij moeten onze attitude aanpassen.

DUS: hoe wij omgaan met een bepaalde situatie bepaalt dat wij eenzaamheid ervaren en dus lijden!! Door verandering van onze omgang met een bepaalde situatie zullen wij minder last van eenzaamheid kunnen ervaren.

Wat is een geschikte manier om met het eenzame gevoel om te gaan

Hier volgen een aantal aanwijzingen. Al de aanwijzingen gaan ervan uit dat wij onszelf moeten veranderen, dat wij onze attitude moeten wijzigen. En dat het mogelijk is om je eigen attitude te wijzigen.

Verander jezelf niet de omgeving. Wij zijn geneigd om de omgeving de schuld te geven en daarom proberen wij de omgeving te veranderen, of de omstandigheden te veranderen. Dat is niet de juiste oplossing. Beter is om jezelf te veranderen. Je kunt jezelf alleen veranderen van binnen uit. Neem je eigen zienswijze onder de loupe en bekijk ook je eigen acties. Observeer jezelf.

Zie het gevoel van eenzaamheid als iets positiefs in plaats van iets negatiefs. Niet de omstandigheden zijn het probleem maar hoe wij er mee om gaan. Als wij eenzaamheid zien als iets positiefs, zullen wij een andere ervaring hebben. Hoe kun je het positief gaan ervaren? Probeer positieve aspecten te bedenken van alleen zijn.

Word vrienden met jezelf. Luister naar jezelf. Probeer het gevoel van eenzaamheid dat je ervaart niet te veroordelen maar ga er vriendelijk mee om. Respecteer het. Loop niet de hele tijd met de last van de eenzaamheid rond en ervaar het als last, maar accepteer dat jij je zo voelt en koppel er geen oordeel aan.

Vergelijk je niet met een ander. Waarom wij ons vaak eenzaam kunnen voelen is omdat wij onszelf vergelijken met een ander. Je kijkt naar de buren. Zij hebben een leuke bbq op een zomerse avond en jij zit eenzaam thuis. Haha.. maar degene die weer naar de bbg moet, kijkt naar jou die prettig alleen zit.. en denkt : ik voel mij eenzaam tussen al deze mensen.. ik wenste dat ik met mijn eigen dingen bezig kan zijn, zoals de buur. Ergo: vergelijk je zelf niet met een ander. Je kunt je laten inspireren door anderen maar je dient jezelf niet te vergelijken met een ander.

Geef betekenis aan jouw gevoel van eenzaamheid. In plaats van met het gevoel mee te gaan, moeten wij er vriendelijk en speels mee om gaan en oordelen wij er niet over. De volgende stap is dan er betekenis aan geven. Wat wil dit gevoel van eenzaamheid zeggen? Wat is de boodschap die er achter ligt?

Handel met een doelgerichte actie. Wij hebben naar onszelf geluisterd en wij hebben betekenis gegeven aan de ervaring van eenzaamheid en als het goed is kunnen wij nu een doelgerichte actie ondernemen, dit is een actie die van binnenuit gemotiveerd wordt. Een actie die als doel heeft om een andere attitude te ontwikkelen.

Samenvattend

De eerste stap is accepteren dat wij ons eenzaam kunnen voelen, vervolgens moeten wij er geen oordeel aan koppelen. Op deze wijze ontstaat er vrede met onszelf. Eenmaal deze vrede ervaren dan kunnen wij van binnenuit veranderen. Door betekenis en positieve waarde aan de ervaring te koppelen en vervolgens een actie te ondernemen die ons doet groeien in het anders omgaan met het gevoel van eenzaamheid.

12 Responses to “Eenzaamheid anders bekeken”

  1. Els says:
    November 10th, 2009 at 2:08 pm

    Het is mijnsinziens voor een bepaalde groep mensen moeilijk om verbondenheid met anderen te kunnen ervaren. Dit kan veroorzaakt zijn door vroege trauma’s die betrekking hebben op emotionele verwaarlozing, misbruik etc.

  2. guido says:
    November 11th, 2009 at 2:42 pm

    hoi Els, bedankt voor je reactie.
    ik ben het met je eens, dat het moeilijk is. Maar ik ben er ook van overtuigd dat het mogelijk is!
    En dat is voor mij zo van belang. Wij hebben een enorm potentieel in ons om dingen mogelijk te maken.
    met groet
    Guido

  3. Kris says:
    November 11th, 2009 at 5:32 pm

    Dag Guido,

    Eenzaamheid… als alleenstaande moet ook ik opletten dat ik van tijd tot tijd niet in deze val trap!

    Het klopt wat je zegt vind ik! Naar mijn gevoel krijgt eenzaamheid ook pas echt een kans als je jezelf bombardeert tot slachtoffer van de situatie. ‘Kijk mij hier nu zitten’, tja, dan zet je de kat bij de melk natuurlijk. Maar ik geef toe, dat is wel een valkuil. Je eigen gedachten daarrond goed in de gaten houden is heel belangrijk. Gedachten nemen soms snel een, zo lijk het dan, automatisch loopje met je!

    Dus, inderdaad, eenzaamheid is een rekbaar en relatief begrip en dus ook zeer persoonlijk.

    Groeten Kris Deckers

  4. Els says:
    November 13th, 2009 at 2:03 pm

    hallo Guido, bedankt voor de reactie. Het is voor mij zeer moeilijk om verbondenheid met mezelf en anderen te ervaren doordat ik dat niet heb kunnen leren en ervaren vroeger. er waren veel omstandigheden die maakten dat ik alleen kon overleven. Nu ben ik in therapie en leer te leven. Maar verbondenheid ervaren? Hoe kan je dat leren? Wanneer weet je dat je jezelf en de anderen kan vertrouwen? Dat is mijn grote eenzamheidsproblematiek…

  5. guido says:
    November 14th, 2009 at 9:48 am

    Hoi Kris,
    dank voor je reactie. Ik sluit mij aan dat eenzaamheid erger wordt als je in de slachtofferrol duikt.
    Een andere attitude kan je daadwerkelijk anders doen voelen.
    met groet,
    Guido

  6. guido says:
    November 14th, 2009 at 9:58 am

    Hoi Els,

    van overleven naar leren te leven! Het lijkt mij dat jij al grote stappen hebt gezet! Persoonlijke groei en ontwikkeling gaan langzaam, maar met de juiste steun, ben ik ervan overtuigd dat het langzaamaan steeds beter zal gaan. Een valkuil kan zijn dat wij te veel in de toekomst of teveel door onze verwachtingen laten leven.
    Over verwachtingen heb ik ooit eens een artikel geschreven.
    met groet
    Guido

  7. Marloes says:
    November 18th, 2009 at 7:38 am

    Ha Guido.
    Een mooi en belangrijk onderwerp, eenzaamheid.Ik haak aan bij je opmerking dat je er zelf betekenis aan kunt geven. Dat heb ik zo gedaan: hoewel eenzaamheid scherp kan voelen probeer ik haar bij me te dragen en te zien wat ze me vertelt. Vaak is dat dat ze me wijst op mn behoefte aan verbinding. De ene keer kan ik een manier vinden om verbinding te ervaren maar soms ook niet. Dan zijn de voorwaarden er niet : (bv ga ik toch maar niet iemand s nachts wakkerbellen.)
    Soms voel ik eenzaamheid als ik geen aansluiting vind, terwijl ik dat graag wil. Het bijzondere dat ik vaak ervaren heb is dat eenzaamheid, als je daarin kunt of moet verblijven , een poort is naar waardevolle ervaringen.Ik had ze niet willen missen, en dus ook de ervaringen van eenzaamheid niet.Maar ze voelt altijd weer wat pijnlijk.Anders zou ze misschien ook niet in beweging zetten. Zo kan eenzaamheid een helpster zijn, ze brengt je bij jezelf en soms bij de ander.
    Groet, Marloes

  8. guido says:
    November 18th, 2009 at 3:09 pm

    Hi Marloes,
    bedankt voor je eerlijke woorden. Onze ervaring van eenzaamheid kan ons zeker verder helpen. Dat beschrijf jij erg mooi.
    een boek wat veel over deze betekenisgeving gaat, is het boek van Viktor Frankl. Wellicht ken jij het al. Zo niet dan is het echt een aanrader.
    Meer info kan jij mij op blog vinden.
    Groet
    Guido

  9. Kim says:
    February 27th, 2010 at 11:49 am

    Leuk deze discussie. Althans, doet goed om te lezen dat er meerdere zijn die zich zo voelen.
    Ik weet niet hoe oud jullie zijn, maar mijn ervaring is dat als je op een bepaalde leeftijd komt, het moeilijker wordt om leuke contacten op te bouwen.
    Ben je midden 20 dan is het allemaal veel makkelijker.
    Ben je zoals ik, bijna 40, is dat toch moeilijk. De meesten van mijn leeftijd zijn al getrouwd, hebben een gezin etc etc.

    Wat verbinding aangaan betreft kan dat inderdaad kapot gemaakt zijn door traumatische ervaringen. En die ervaringen hoeven niet alleen te liggen in het verre verleden. Je kunt ook in het korte verleden hevig gekwetst zijn door mensen waarvan je dacht ze te kunnen vertrouwen. Waardoor je dus ook terughoudener wordt om oprechte verbinding aan te gaan met mensen.

  10. guido says:
    February 28th, 2010 at 11:32 am

    Hoi Kim,
    Beste Kim,
    bedankt voor je reactie. De kern van het artikel is eenzaamheid anders bekeken. In plaats van dat de eenzaamheid ons leven beheerst, gaan wij de eenzaamheid gebruiken voor onze eigen ontwikkeling. Wij gaan zelf verantwoordelijkheid dragen voor hoe wij met onze eenzaamheid omgaan.
    Wij bepalen zelf of wij onszelf kapot laten maken door onze traumatische ervaringen. Ook hier geldt hoe je hier mee om gaat, bepaalt of jij er onder lijdt of niet. Een mooi boek dat dit heel illustratief weergeeft, is het boek “de zin van het bestaan” van Viktor R. Frankl. Hij heeft in het concentratiekamp gezeten tijdens de tweede wereld oorlog. Onder werkelijk afschuwelijke omstandigheden. Maar ondanks dat was hij in staat betekenis te geven aan deze situatie. Klik hier als je meer over dit boek wilt weten.

    met groet
    Guido

  11. Marloes says:
    March 2nd, 2010 at 8:54 am

    Ha Giudo,

    ja dat boekje is toevallig een van de boeken die zo meereist vanaf mn 20 ste.Maar als je dit zo noemt, wat lees jij hier dan in over eenzaamheid? Ik ben benieuwd!

    Marloes

  12. guido says:
    March 2nd, 2010 at 12:39 pm

    Hoi Marloes,
    Tibetaanse toevalligheid, denk ik.
    Ik noemde het boekje niet zo zeer vanwege de eenzaamheid maar vanwege de betekenisgeving. Wij maken vervelend en leuke zaken mee, in plaats van hier in mee te gaan, kan je betekenis geven aan deze zaken.

    met groet
    Guido

Reageer