Ik praat met mijzelf… ben ik gek?
Onlangs herinnerde ik mij dat ik fietste naar de middelbare school. Ik zal zo’n veertien jaar zijn geweest. Ik arriveerde op school en ging naar mijn klaslokaal. De leraar zei tegen mij:” Ik zag je uitgebreid praten op de fiets. Met wie was jij aan het praten?” Ik schrok, om vervolgens te realiseren dat ik met mijzelf sprak, dat de leraar dat had gezien en dat dat blijkbaar niet normaal is. “Uuuhh, ik sprak met mijzelf meneer.” Vol verwondering en waarschijnlijk ook afkeur keek de leraar mij aan. “Waar had jij het dan over?” zei de leraar. “Gewoon meneer, hoe het mij gaat en wat ik vandaag ga doen. De gewone dingen.”
De leraar zweeg en liep weg. Geen idee of hij dit voorval nog met mijn ouders heeft besproken. Waarschijnlijk wel en dan zoiets in de trant van: “Weet u dat uw zoon met zichzelf praat. Moet u dit niet eens met de huisarts bespreken?”
Nu terugdenkend, denk ik dat het opvallende was dat ik hardop met mijzelf sprak. Wellicht praat niet iedereen met zichzelf, laat staan hardop.
Het bewustzijn praat met mijn verstand
Onder andere door dit voorval ben ik mij bewust geworden dat praten met mijzelf en mijzelf observeren een van mijn manieren is om bewustzijnsontwikkeling in mijn leven een rol te geven. Het ontwikkelen van mijn bewustzijn is het belangrijkste onderdeel van mijn persoonlijke ontwikkeling.
Waarom? Mijn gedachten en condities maken mij niet rustig en vredig. Ik wil mij daarom niet louter laten leiden door mijn gedachten en condities, door de omstandigheden.
Mijn bewustzijn gaat frequent de dialoog aan met mijn verstand en mijn conditioneringen. En ik heb proefondervindelijk inzicht gekregen dat door het ontwikkelen van bewustzijn ik minder geleefd wordt en meer in vrede met mijzelf leef. Mijn (intellectuele) verstand is niet overheersend meer, maar wordt door mijn bewustzijn gebruikt.
Wij laten ons leiden
Wij laten ons vaak leiden door de omstandigheden, in relatie met ons verstand en onze conditioneringen. Dit is meestal onbewust. Onze onbewustheid zorgt ervoor dat de invloed en druk van buitenaf meer invloed op ons heeft dan ons bewustzijn heeft. Ons eigen bewustheid wordt als het ware weggedrukt.
Het vergroten van ons bewustzijn is de beste manier om om te gaan met deze druk en invloed. Hoe groter ons bewustzijn hoe beter wij ons eigen leven kunnen leiden. Onszelf trainen in het vergroten van ons bewustzijn is dus van groot belang.
Wat is ons bewustzijn?
Ons bewustzijn stelt ons in staan om onszelf te onderzoeken.
Ons bewustzijn creëert de mogelijkheid om onszelf waar te nemen. Het maakt ons bewust van onszelf. Ons bewustzijn kan naar onze gedachten kijken en door hebben dat gedachten maar gedachten zijn. Ons bewustzijn heeft door dat onze gevoelens en onze gedachten een nauwe relatie hebben. Ons bewustzijn is de helikopter view over onszelf.
Bewustzijn is ongelijk aan verstand
Ons bewustzijn is niet synoniem aan ons verstand. Ons bewustzijn gebruikt ons verstand, ons intellect als (hulp)middel. (Helaas heeft bij veel mensen het intellect de controle overgenomen en denken wij dat ons verstand met de gedachten synoniem is aan onszelf.) Ons bewustzijn kan ons bewust maken wie wij zijn en wat wij doen. Wij gebruiken daarvoor ons verstand, ons intellect. Maar het is onjuist om te denken dat deze twee synoniem zijn.
Mijn eerste ervaring
Terug naar mijn middelbare school tijd. Ik praatte dus tegen mijzelf. De leraar maakte mij erop attent dat ik dat deed. Hij maakte mij bewust dat ik tegen mijzelf praatte. Deze ervaring dat mijn leraar mij erop wees dat ik met mezelf praatte, was een van mijn eerste ervaringen dat ik bewust werd van mijzelf. Ik kreeg toen door dat je naar jezelf kan kijken en je bewust kan worden van jezelf.
Wat was jou eerste ervaring dat je bewust werd van jezelf?

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en ontvang het gratis E-boek 'Bezieling is de weg niet het doel. Acht eigenschappen voor meer bezieling in je werk'.
September 20th, 2010 at 10:45 pm
Ik praat ook tegen me zelf.En doe dat onder volle bewust zijn.
Waneer ik weet dat er iemand bij mij in de buurt staat of als ik in een groep ben dan probeer ik het te onderdrukken,dat vaak wel in de meeste gevallen me goed afgaat.maar als ik onder druk sta van stres dan gaat er een deurtje niet dicht of gaat er een deurtje bij me open en praat ik hard op tegen me zelf. Vaak zovan me zelf aanmoediggen .
heb ook wel eens dat ik tegen iemand praat die ik dan weer onbewust fantaseer.en die me dan ook tegen kan spreken .Ik heb een lichte vorm van autisme en dat zal wel de oorzaak zijn ( het is pas met een test naarvoren gekomen dat ik autisme heb.)
Weet het dan ook aan bekende mensen van me dat uit teleggen.
September 23rd, 2010 at 7:54 am
hoi … fijn dat je dit deelt. Mijn stelling was dat dat wij allemaal met onszelf praten en wij dus niet gek zijn…:P
groet
Guido
March 5th, 2011 at 7:36 pm
ahh eindelijk: ik ben niet de enige, en ik ben dus ook niet gek. Helikopter view vind ik een schitterende beeldspraak; die onthou ik!!
Maar toch schaam je je dan een beetje.
Ook ik ben wel eens op mn vingers getikt dat ik in mezelf liep te praten en daar werd dan ook erg bedenkelijk over gedaan. Meestal deed ik het af met een grapje: “dat ik ook wel eens met een verstandig persoon wilde praten”.
Groetjes,
Marja
March 5th, 2011 at 7:55 pm
nee hoor, je bent niet gek.
May 22nd, 2011 at 2:42 pm
Ik praat ook met mezelf. Toegegeven ik heb het best erg.
Ik ben me er ook goed bewust van en ik doe het dus ook als ik denk dat er niemand in de buurt is. Het gebeurt vanzelf; mijn gedachten gaan naar hardop uitspreken. Ik probeer het wel eens niet te doen want ik heb er een hekel aan als iemand ineens voor me staat en me heeft gehoord, dan voel ik me ontzettend betrapt en schaam ik me-vooral als het iets persoonlijks is wat ik dan net eruit flap.
”Ik ben hartstikke gek” heb ik wel eens hardop gezegd bijvoorbeeld omdat ik liep te denken over een situatie waarin ik te goed van vertrouwen was geweest of iets van die strekking. Mijn raam stond open en ik hoorde de beheerder van mijn wooncomplex buiten kuchen en zeggen: W:ik sta je rozen te snoeien hoor, hier buiten, dat je het even weet.
Maar ik heb ook eens gehad dat iemand dacht dat ik in de telefoon praatte of bezoek had. Zoals ik praat is eigenlijk voor mijzelf heel ontspannen. Ik spreek in gedachten met de mensen die ik ken en bespreek de dingen die ik graag met ze zou willen bespreken.In het echt ben ik daar veel onhandiger in. Daar zal het dus wel mee te maken hebben.
May 23rd, 2011 at 1:25 pm
hoi ,
dank voor je reactie. Fijn om te lezen dat ook anderen tegen zichzelf praten. Ik herken ook zeker dat je hardop en in gedachten bepaalde gesprekken probeert voor te bereiden…
groet je,
Guido
July 15th, 2011 at 4:07 pm
@zeg ik niet Ik kan je de hand schudden, ik doe namelijk precies hetzelfde
Zat net te denken (of eigenlijk tegen mezelf te zeggen:p), hey waarom heb ik nooit opgezocht over dit psychologisch fenomeen?!
4 seconden later zat ik dit geniale artikel te bestuderen!
@Slappenek dat je de stempel “autist” hebt gekregen vind ik niet zo raar klinken..
Ik heb nu namelijk een onderzoek lopen ivm A.D.D. (Attention Dificit Disorder)..
En het schijnt dat deze psychologische aandoeningen (psycho evolution noem ik het liever:P) in veel aspecten op elkaar lijken. Mijn theorie is dus nu ook dat wij onze gedachten proberen te relativeren en soort van te ordenen door in onszelf te praten.
Fijn dat ik dit artikel heb ontdekt! Weer nieuw materiaal om met mezelf over te discussiëren!
July 16th, 2011 at 9:11 am
dank voor je reactie. Zou me maar focussen op je kracht in plaats van dat je richt op al de aandoeningen. Deze aandoeningen zijn herkend omdat er een groep is die niet voldoet aan het gemiddelde en de verwachting.
November 13th, 2011 at 11:22 pm
Ja ik praat ook veel met mezelf,Ik schaam me ervoor en probeer het steeds te onderdrukken,Maar het lukt me niet.Ik heb asperger.Ik hoor anderen nooit tegen zichzelf praten.Alleen soms Maar dat is dan zo n apart iemand.Is het echt zo dat iedereen tegen zichzelf praat? Maar waarom hoor ik dat dan nooit? Hannie
November 14th, 2011 at 10:35 am
Hoi Hannie,
dank voor je reactie. Ik zou maar lekker richten op je eigen ontwikkeling en de mensen de mensen laten.
Waarom mensen dit niet delen? Ik heb geen idee.. misschien is het taboe…
groetjes,
December 12th, 2011 at 10:38 am
hoi
ik ben niet de enige zo te lezen.
ik heb het al van kinds af aan.
ik voer gespreken dat ik met een ander persoon niet over kan praten.
ik doe het meestal als niemand thuis is of ik alleen op mijn kamer ben.
ik doe het hardop.
ik schaam me er best wel voor en heb mij elke keer afgevraagt waarom ik zoiets doe en hoe kom je er van af!
iedere keer doe ik het op de zelfde plek in huis en ik weet nu niet meer beter ik doe het nu nog steeds maar ik probeer het nu afteleren het is niet gemakkelijk,
ze zeggen wel eens schrijf het eens op maar sommige dingen kan ik niet opschrijven omdat het iets is wat je dan wil zeggen.
ik hoop dat iemand een advies heeft om dit voor goed afteren.
groetjes
December 12th, 2011 at 6:37 pm
dank voor je reactie. Ik zou het maar gewoon accepteren. Elke verandering begint acceptatie. Dus niet schamen en gewoon accepteren!
Dan pas kan je beginnen met het afleren.. als je dat zou willen.
groet
December 24th, 2011 at 9:14 pm
bedankt maar ik kan het wel accepteren maar ik ben nu op een punt dat ik er van af wil komen wat zou goed zijn om in ieder geval minder te doen?
December 26th, 2011 at 8:48 am
Hoi Lisha,
stap 1 van elke verandering is acceptatie en liefdevol er mee omgaan.
stap 2 is bewust worden wanneer jij er last van hebt.
stap 3. gedrag, actie of handeling bedenken die je in gaat zetten als je gaat praten met jezelf. Het meest effectiefst is je gedrag te veranderen door andere gedrag. Dus als je praat, dan moet je iets anders gaan doen. Bijvoorbeeld: schrijven. Dus je moet op zoek gaan nieuw gedrag dat het kan vervangen.
Een reflectieboek is een goed hulpmiddel. Hierin schrijf jij ‘s ochtend en ‘s avonds.
1. jij schrijft over je doel: in jou geval minder hardop met jezelf praten
2. jij schrijft over je zelf waarneming, hoe is het gegaan? wanneer het je weer hardop met je gepraat? Wanneer kwam jij er achter?
3. jij schrijft over hoe ben je er mee om gegaan?
Het reflectieboek is een krachtig hulpmiddel omdat het je je gedrag enorm bewust maakt. Bewustwording naast acceptatie is essentieel!
succes!
December 26th, 2011 at 1:07 pm
okeej dankje wel ik ga hiermee aan de slag en laat het weten
of het is gelukt
gr lisha
January 1st, 2012 at 4:04 pm
hoi
ik zit eigelijk ook nog met iets
welke afleidings middelen helpen echt om het te vervangen.
ik heb het al een beetje kunnen accepteren.
maar hoe raak je er bewust van.
ik hoop dat u mij kan helpen
nog een gelukkig nieuwjaar!!
gr lisan
January 2nd, 2012 at 9:09 am
Hoi Lisan,
het gaat vooral om vervangende gewoontes. De gewoonte van hardop in je praten ga je vervangen door een andere gewoonte, zoals je gedachtes opschrijven.
Ik kan helaas moeilijk meer voor je bedenken. Daar ken ik je niet goed genoeg voor.
Ik weet niet waar jij woont, maar ik geef op 10 januari een gratis workshop magistraal leven.
zie gratis producten op deze website om je aan te melden en voor meer informatie. Wellicht kan ik je nog tips geven tijdens deze workshop.
groetjes,
Guido
January 2nd, 2012 at 8:56 pm
hey
ik kan er helaas op die dag niet bij zijn en het is voor mij ook erg verweg
kan ik u ok mailen en dan zeg ik daar iets meer over mijzelf
en messchien kunt u mij dan helpen?
groetjes lisan
January 3rd, 2012 at 9:43 am
Sorry foutje gemaakt ik wil u niet mailen ik kijk of ik er zelf uit kan komen!!
Dankje